وفات على الرضا چون مامون به طوس رسيد ، رضا على بن موسى بن جعفر بن محمد ع در قريه اى كه بان « نوقان » گفته مىشود ، در اول سال 203 وفات كرد و بيمارى آن حضرت بيش از سه روز نبود و گفته شده كه على بن هشام انار مسمومى به او خورانيد و مامون بر وى سخت بيتابى نشان داد . خبر داد مرا ابو الحسن بن ابى عباد و گفت : مامون را ديدم كه قبايى سفيد در برداشت و در ( تشييع ) جنازه رضا سر برهنه ميان دو قائمه نعش پياده مىرفت و مىگفت ، اى ابو الحسن پس از تو به كه دلخوش باشم ؟ و سه روز نزد قبرش اقامت گزيد و هر روز قرصى نان و مقدارى نمك براى او مىآوردند و خوراكش همان بود ، سپس در روز چهارم بازگشت . سن رضا ( ع ) چهل و چهار سال بود [ 1 ] . ابو الحسن بن ابى عباد گفت : از رضا ع ، شنيدم كه فرمود : ان مشى الرجال مع الرجل فتنة للمتبوع و مذلة للتابع ، « همانا راه رفتن مردان همراه مرد ، براى پيشرو فتنه است و براى پيرو خوارى » . و از وى شنيدم كه مىگفت : ان فى صحف ابراهيم : ايها الملك المغرور انى لم ابعثك لتبنى البناء و لا لتجمع الدنيا و لكن بعثتك لترد عنى دعوة المظلوم فانى لا اردها و لو كانت من كافر ، « در صحف ابراهيم بود كه : اى پادشاه مغرور ، من تو را برنينگيختم تا كاخ بسازى و نه براى آنكه دنيا را فراهم كنى ، ليكن تو را بر انگيختم تا دعاى مظلوم را از من بازگردانى ، چه من آن را اگر چه از كافرى باشد رد نميكنم » .

--> [ 1 ] كذا .